زخمهای دیابتی و بدون بهبود

عدم تعادل در فاکتورهای رشد مشتق از پلاکت ، سیتوکین ها و کموکین ها باعث اختلال در روند بهبود میشوند .ساختار سیتوکین های التهابی باعث ایجاد یک چرخه تخریب بافتی میشود وفقدان یک پرفیوژن و عدم پشتیبانی مناسب خونی، تغذیه زخم را محدود می سازد در نتیجه روند بازسازی ساختار زخم و ماتریکس بافتی پیشرفتی ندارد.

زخمهای پیچیده :

زخمهای تونلی : یکی از معضلات، شناسایی زخمهای تونلی در بافت می باشد آنجایی که بیشتر آسیب دور از دید و در زیر پوست اتفاق می افتد.زخمهای تونلی زمانی بیشتر از زخمهای نرمال برای درمان میخواهند.

زخمهای سینوسی:زخمهای که راه دسترسی به آنها دشوار است ودر نهایت در جاهایی که اکثر درمانهای پیشرفته هم ناتوان هستند میتوان از PRP GELبعنوان یک درمان بیواکتیو استفاده نمود مانند : زخمهایی با ارگانهای قابل مشاهده شامل : رگها ، اعصاب ، زخمهای جذامی، تاندونها،رباطها و یا استخوان، زخمهای بستر در برگیرنده بافتهای نکروتیک .

شناسایی زودرس زخمهای بدون بهبود و پیچیده :زخمهایی که به یک کاهش 50درصدی در 4 هفته اول درمان استاندارد  نمی رسند و در حقیقت بعد از هفته چهارم کمتر از  25 درصد کاهش در ناحیه زخم را نشان می دهند، زخم های پیچیده به شمار می روند و در نقطه مقابل زخمهای بهبود یابنده  زخم هایی هستند که با درمان استاندارد در طول 4 هفته اول بیشتر از 80 درصد بهبود دارند.

مدیریت زخم :

در این بیماران علاوه بر مدیریت جامع زخم از لحاظ درمان علت ، کنترل عفونت و … هر هفته ژل پی آر پی رویاژن به صورت موضعی در زخم استفاده شده و با گاز وازلینه موجود در کیت پانسمان می شود.24 تا 48 ساعت بعد ( ترجیحا 36 ساعت) پانسمان ژل باز شده و بعد از شستشو با سرم فیزیو لوژی،تا مراجعه بعدی (هفته بعد) مراقبت های معمول انجام شود.هرچند که شروع بهبودی از هفته دوم دیده می شود و میانگین بهبود کامل 6 تا 8 هفته است ولی بیشتر منابع بیشتر از 12 هفته پانسمان را توصیه نمیکنند .شواهد پاسخ بالینی به عنوان توانایی در تولید نتایج مثبت ، شدت جوابدهی ، زمان پاسخ و تعداد درمانها، برای رسیدن به یک پاسخ مثبت مدنظر قرار گرفته است.

پانسمان با ژل پلاکتی در کاهش هزینه هایی که بیمار و جامعه متحمل میشوند و کیفت زندگی بیماران اثر قابل توجهی خواهد داشت لذا استفاده از روش هایی که دوران بهبودی را کوتاه کند و جلوگیری از آمفوته (قطع عضو) شدن در موارد مقاوم به درمانهای مرسوم ، همواره مورد توجه بوده است. ژل پی آر پی رویاژن با فرمولاسیون خاص فرآوری، حاوی سیتوکین ها ، فاکتورهای رشد ، کموکین ها و پوشش فیبرینی از خون بیمار میباشد.مکانیسم عمل آن القاء سلولار و مولکولار پاسخ ترمیم زخم شبیه به آنچه در فعالیت پلاکتی دیده میشود.

.

بیشترین موارد مصرف و منع مصرف :

این تکنیک توانسته مجوز CAG-00190R3 برای درمان زخمهای مزمن،تاییدیه FDA در پانسمان زخمهای مزمن را دریافت نماید.از جمله موارد مصرف این روش میتوان به درمان زخم پای دیابتی / زخمهای فشاری / زخمهای عروقی تروماها / زخمهای Dehisced / زخمهای آنمی داسی شکل / زخمهای ناشی از ضایعات نخاعی اشاره نمود.در همین راستا کیت  ژل پی آر پی رویاژن تاییدیه CE را دریافت نموده است.

شاخص های اجرایی و نتایج قابل انتظار :

3/81 درصد از زخمهای کمتر از 7 سانتی متر با ترمیم کامل در متوسط زمان 2/6 هفته ای و کار آزمایی بالینی تصادفی (RCT) برای زخمهای پای دیابتی به طور کامل درمان نمودند.در کارآزمایی بالینی وسیع با استفاده از ژل پی آر پی بر روی 285 بیمار که در 39 مرکز، در یک کار آزمایی بالینی بدون این درمان، با میانگین زمان 327 روز به عمل آمد، 96 درصد از تمامی زخمها با میانگین بهبود 15 روزه (متوسط زمان 2 هفته ای و متوسط 3 بار پانسمان )گزارش گردید.

در یک مطالعه طولی  گذشته نگر وسیع ،علیرغم افزایش عمق ، سطح  و حجم  زخمها پس از 75 روز درمان استاندارد،با شروع درمان به وسیله ژل پلاکتی با میانگین  6 بار پانسمان،در 83 درصد موارد بهبودی کامل حاصل و از ورود بیماران به فازهای بعدی و آمفوته شدن اندام تحتانی جلوگیری شد.